In je blootje

In je blootje

In je blootje

Door Arie de Paauw

Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt. -- Hebreeen 12:1 (Herziene Statenvertaling)

Lezen: Hebr. 12:1-17

Gekke titel van deze Opfrisser zul je misschien denken, wat is dat nu weer. Maar Paulus vergelijkt het leven van een gelovige met een wedloop. En in de griekse sportwereld van destijds sportte men in hun blootje. Er waren toen nog niet van die Aero-dynamische sporttenue's zoals we die nu kennen en alles wat je aanhad, zeker bij het hardlopen, zat in de weg.

Hij vergelijkt dus onze zonden en ok de ballast van alle rituele wetten en ceremoniëlen, met een last, die ons verhinderen de wedloop te behalen. We moeten ons ervan ontdoen, ze weggooien. De wolk van getuigen, die ons aanmoedigen, allen ervaringsdeskundigen, willen alleen maar dat we de prijs zullen behalen. En je hoeft niet de eerste te zijn, maar wel de wedloop uitlopen. Volharden dus, niet opgeven, niet het bijltje erbij neergooien, maar doorzetten, wat het je ook kost. 

Ik hoor soms zo'n toon van berusting om me heen, wat vaak aangezien wordt als vroomheid,maar het is eigenlijk gewoon opgeven. Zet door, ook al doet het pijn, lokale voel je de pijn in je zij, niet opgeven, doorlopen. Doorzetten. Volharden. Hoor in de geet al die getuigen roepen: hou vol en geef niet op! De prijs is er naar!

13-03-2019