De dag des Heren

In het Nieuwe Testament wordt met de dag des Heren de dag bedoeld die komt als een dief in de nacht. In de vroege traditie van de Kerk wordt de eerste dag van de week ook aangeduid als de dag des Heren.

De dag des Heren

De dag des Heren is de dag van de openbaring van de Heer. In het evangelie lezen we dat Jezus’ opstanding en verschijningen plaatsvonden op de eerste dag van de week ’s morgens vroeg bij zonsopgang en ’s avonds.

In die tijd hielden zijn leerlingen rust op de sabbat naar het gebod, Lukas 23:56. In die tijd placht ieder op de eerste dag van de week, de dag na de sabbat, weer aan het werk te gaan en overdag bezigheden te hebben. De dag van Jezus’ opstanding, de eerste dag van de week, is uit het Romeins (Latijn) vertaald de zondag, genoemd naar het hemellichaam de zon. Deze benaming doet tevens herinneren aan het opgaan van de zon van de gerechtigheid, Maleachi 3:20. In de vroege traditie van de Kerk wordt deze eerste dag van de week aangeduid als de dag des Heren.

In het Nieuwe Testament echter wordt met de dag des Heren de dag bedoeld die komt als een dief in de nacht, 1 Thess. 5:2; 2 Petr. 3:10. Het is Johannes die in geestvervoering komt in des Heren dag, Op. 1:10. Johannes ontving een voorschouw van des Heren dag die in de (verre) toekomst ligt.

Hoe de zondag als rustdag zich verhoudt tot de sabbat is een vraag die bij velen is opgekomen, omdat het evangelie de sabbat als rustdag algemeen aanvaard. Daar is ook de uitspraak: Hij is Heer van de sabbat. Zo is er verschil tussen Heer van de dag en de dag van de Heer.

In het evangelie begint Jezus zijn heerlijkheid te openbaren op de sabbat en het genadejaar af te kondigen van de Heer. Hij zal de interpretatie van de sabbatswet voorleven, uitvoeren zoals God het heeft bedoeld. Hij leert als gezaghebbende over wat geoorloofd is op de sabbat. Immers Hij is gekomen om de wet te vervullen, niet om die op te heffen. En die vervulling van de wet wordt samengevat in het woord: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. De liefde is de vervulling van de wet.

De Heer gaf onderwijs over het woord van God op de sabbat en kwam met voorbeelden van werken die toegestaan waren op de sabbat zoals het stillen van honger en iemand of vee dat in de put is gevallen eruit halen, Lk.14:5. Zelf verrichtte Hij zeven wonderlijke genezingen van zieke mensen op de sabbat. Zo maakte Hij duidelijk dat de sabbat is gemaakt om de mens, om wel te doen, Mt. 12:12.

Dat is ook de strekking van het gebod om de sabbat te onderhouden, te heiligen, om uit te rusten van de werkzaamheden die op de andere zes dagen zijn verricht. Jesaja licht in vers 58:13 toe dat een goede rust inhoudt het afzien van je eigen zin te doen en over je wensen en plannen te praten. Zelfs je in acht nemen voor wat je zegt en hoe je spreekt om ook hier rust zijn werk te laten doen.

Hoewel de sabbat voor de christenen niet van toepassing is verklaard op het eerste Apostelconvent te Jeruzalem, worden zij, eigenlijk dankzij Abraham, wel gezegend met een rustdag.

Onderzoek heeft aangetoond dat het menselijk lichaam optimaal functioneert wanneer het na zes dagen hard werken een dag rust krijgt.

Tenslotte is duidelijk dat het houden van de zondag of de sabbat niet de maatstaf is waarmee wordt gemeten wie tot het volk van God behoort, maar het geloof in Christus, de opgestane Heer.

Peter Kerstholt 

 

14-07-2019